.avif)
.avif)
Maybritt: “Net als in Nederland is ook binnen de EU gewasbescherming steeds vaker onderdeel van bredere discussies over duurzaamheid, biodiversiteit, handel, waterkwaliteit en gezondheid. Binnen de EU gelden vaak andere en op onderdelen strengere eisen dan in veel andere markten. Kwekers die in de EU willen afzetten, moeten aan die eisen voldoen. Een belangrijk deel van mijn rol is ervoor zorgen dat de praktijk van kwekers goed wordt meegenomen in die discussies. En dat beleid uitvoerbaar en realistisch blijft.”
Dirk: “Wij hebben klanten in verschillende werelddelen. In de EU, Zuid-Korea en Japan zijn gewasbescherming en duurzaamheid een heet hangijzer. In Australië en zeker het Midden-Oosten veel minder. Ook binnen Europa zijn de verschillen groot.”
Wettelijke eisen én markteisen
Maybritt: “Wat merk jij in de praktijk van de EU-regelgeving?”
Dirk: “Veel. We verkopen het merendeel van onze anjers via Royal FloraHolland en een kleiner deel direct. De Europese regelgeving is streng, en sommige retailklanten stellen daar bovenop extra eisen. De eisen van onze belangrijkste afzetmarkten bepalen hoe wij ons bedrijf inrichten.”
Maybritt: “Is het lastig om je daaraan te houden in Afrika? Je hebt daar te maken met een ander klimaat, en daarmee ook andere plagen en ziekten…”
Dirk: “We hebben het ‘geluk’ dat anjers niet veel middelen nodig hebben. De Afrikaanse wetgeving is in de kern even streng als de Europese. Hier zijn soms ándere middelen toegestaan, niet per se schadelijkere. Ook zijn hier weleens middelen verboden die in Europa toegestaan zijn. Leveranciers vragen niet in alle landen toelating voor een middel aan. Als wij iets gebruiken dat buiten de regels valt, verliezen we onze license to produce.”
Maybritt: “Die complexiteit leg ik uit in Brussel. Wat in Nederland of elders in Europa werkt, werkt niet automatisch in Kenia of Ethiopië, en andersom. Die nuance inbrengen is soms lastig, mede door negatieve beeldvorming in de media over geïmporteerde bloemen. Ik blijf uitleggen hoe professioneel, innovatief en toekomst-, milieu- en mensgericht kwekers werken. En hoeveel stappen er al zijn gezet, ook rondom gewasbescherming.”
Dirk: “Het beeld dat in Afrika alles kan en mag, is hardnekkig. De strategische visie van Afrikaanse kwekers is vaak hetzelfde als die van Europese. Ook kwekerijen in Afrika willen zo min mogelijk chemische en zoveel mogelijk biologische gewasbeschermingsmiddelen gebruiken. Wij hebben het Silver-certificaat van de Kenia Flower Council en EPHEA (Ethiopië). Dat is in lijn met MPS. Onze farms werken volgens internationale standaarden, zijn FSI-compliant en passen Integrated Pest Management (IPM) toe, waarbij middelen altijd de laatste stap zijn. Bovendien zijn gewasbeschermingsmiddelen duur, dus waarom zou je die onnodig inzetten?”
Beleid versus praktijk
Maybritt: “Landen hoeven niet exact dezelfde regels te hebben, zolang maatregelen goed onderbouwd zijn en handel niet belemmeren. Belangrijk blijven gelijkwaardige gewasbeschermingsmogelijkheden, veiligheid voor mens, dier en milieu en een eerlijke concurrentiepositie voor kwekers. Regels moeten rekening houden met de praktijk. Rondom voedselgewassen bestaan maximum residue levels vanwege voedselveiligheid en consumentenblootstelling. Als we niet oppassen, wordt dat één-op-één vertaald naar sierteelt, terwijl bloemen geen relatie hebben met voedselveiligheid en de praktijkgevolgen vaak worden onderschat. Het is mijn werk om die balans tussen beleid en praktijk te bewaken en waar mogelijk bij te sturen.”
Dirk: “Dit lobbywerk helpt ons. Maar als kwekers moeten we meer op één lijn komen. De negatieve beeldvorming is vaak gebaseerd op incidenten of één kweker die het niet zo nauw neemt met de regels. Een groot gevaar voor het collectief! Als coöperatie moeten we nog meer als één collectief optreden. Daarmee beschermen we onze eigen markt.”
Maybritt: “Royal FloraHolland en de Nederlandse sierteeltsector worden in Brussel nog altijd zeer serieus genomen, juist omdat we veel kwekers vertegenwoordigen en een duidelijke positie hebben. Dat geeft ons invloed, maar brengt ook verantwoordelijkheid met zich mee. Kwekers moeten blijven investeren en innoveren in transparantie en verduurzaming. Zo houden zij én de sector grip op de toekomst en toegang tot de markt.”
.jpg)
.jpg)